Origineel of nep?


In dit artikel leert u:
+ Hoe u bijzonder slechte vervalsingen kunt herkennen
+ Wat een goede kasjmier sjaal bijzonder maakt

Heeft u zich ooit afgevraagd waarom er zoveel betaalbare, luxe kasjmier sjaals op straat of op internet worden aangeboden? Lees dit artikel en u weet het antwoord.
Nep-Pashmina uit China in typische blister-verpakking

Bij testinkopen op internet, maar ook in contact met handelaren uit India of Nepal, treffen we herhaaldelijk doeken aan die zich beroemen op "100% kasjmier" of "70% kasjmier, 30% zijde", die opmerkelijk goedkoop zijn, sommige zelfs onder de 20 euro. Als u bedenkt dat zelfs onbewerkte, lage kwaliteit kasjmier (!) ongeveer $ 100 per kilo kost, en dat een pashmina sjaal minstens 180 gram weegt, dan is het duidelijk dat er iets niet klopt. Andere fabrikanten of verkopers proberen met statements als "Goud" en "Zilver", of valse A-, B- en C-classificaties, een beeld van een hoogwaardig product op te roepen. Deze aanduidingen zijn pure verzinsels en suggereren eerder een vervalsing dan fijne kasjmier producten. Met een microscoop kunt u gemakkelijk zien hoe deze verrassend goedkope doeken werkelijk zijn gemaakt. Heel vaak zult u naar kunstzijde of andere synthetische vezels kijken, waarvan de inkoopprijs onder de één euro ligt, of behandelde goederen van schapenwol. Wanneer mensen deze producten dragen, voelen zij onmiddellijk het kwaliteitsverschil op hun eigen huid: alleen kasjmier producten voelen als kasjmier producten.


Hoe kunt u zich als consument beschermen tegen fraude?

Het etiket

We voeren regelmatige kwaliteitscontroles uit op onze eigen producten en weten precies waar we op moeten letten: Controleer eerst het etiket en let vooral op de materiaalspecificaties van de fabrikant. De Duitse Textielkeuringswet vereist materiaalspecificaties zoals "70% kasjmier, 30% zijde", of "100% kasjmier" of "Zuiver kasjmier". Omgekeerd zijn statements als "100%
Etiket van een vervalste pashmina sjaalPashmina" zeer verdacht, omdat Pashmina noch een wolsoort noch een toegestane textielkeuringsbetekenis onder Duitse wet is. Deze misrepresentatie stelt handige handelaren in staat om moeilijkheden bij douanecontrole te omzeilen en criminele en civiele gevolgen te vermijden. In de meeste gevallen kunt u er veilig van uitgaan dat een sjaal met het woord "pashmina" geen spoor kasjmier bevat.

De stof

Kwaliteit kunt u ook aan de stof zelf aflezen. Ten eerste, als de stof koud aanvoelt en licht glanzend is, dan is het zeker kunstzijde. Deze inferieure synthetische vezels worden vaak gebruikt in Turkse, Indiase en Chinese imitaties, omdat ze tegen verwaarloosbare kosten gemakkelijk kunnen worden geproduceerd. Echter, als de stof warm aanvoelt, kan dit duiden op de aanwezigheid van kasjmier. Helaas geven andere materialen, zoals polyethyleen of polyester, een soortgelijk gevoel. Hoe kunnen we dus onderscheid maken tussen "warme" kasjmier stoffen en synthetische vezels? De eenvoudigste methode is de zogenaamde brandtest: Trek enkele haren uit de stof en steek ze in brand. Als ze snel branden en de rook ruikt naar verbrand papier, dan houdt u waarschijnlijk kunstzijde in uw hand. Aan de andere kant, als het met een helder, groot vlammetje brandt, hebt u mogelijk te maken met synthetische vezels, zoals polyethyleen of polyester. Afhankelijk van de specifieke vezelsamenstelling kan het materiaalmonster in een klein klumpje smelten. Wol of kasjmier wol kunt u herkennen omdat de stof moeilijk brandt; het geeft een zoete geur van verbrand haar of nagel af, en produceert een vezelachtig residu met kraalvormige knobbels, die kunnen worden gemalen. Dus, de enige vraag die nog open blijft, is: hoe kunnen we kasjmier wol onderscheiden van andere wolsoorten, zoals de inferieure kwaliteit, behandelde schapenwol.

De franjes

Als een onpartijdige waarnemer doen we, concentreren we ons op het uiterlijk van de franjes. Onze franjes zijn altijd schoon geboord en zorgvuldig geknoopt. Bovendien zult u, als u de knopen licht uit elkaar duwt, nooit witte vlekken op de franjes zien, helaas tegenwoordig een veel voorkomend verschijnsel. Inderdaad, die witte vlekken geven aan dat de pashmina pas als afgewerkt, vervaardigd product is gekleurd. Vooral Indiase pashmina vervalsers grepen voor de hand liggende financiële redenen tot deze truc.

Onze kwaliteitsborging

Mercks goederenencyclopedie uit 1884 raakt de spijker op de kop:

"Pas nu worden echte Indiase sjaals een zeer gewaardeerd artikel, boven alle andere modetartikelen uitstijgend. De handel vereist echter een kennis die even nauwkeurig is als die van een edelsteenhandelaar in zijn beroep".

Na 120 jaar blijkt dit citaat nog steeds geldig. Helaas zijn de vervalsingen - bijvoorbeeld die geïntroduceerd door nieuwe behandelingsmethoden van inferieure wol - nu zo verfijnd dat alleen kennis niet meer voldoende is.

We controleren onze kasjmier producten regelmatig onder een Bresser microscoop met een vergroting van duizend keer. Omdat zo'n oppervlakkige controle onvoldoende is, sturen we onze producten ter kwaliteitscontrole naar een internationaal erkend laboratorium in Duitsland. Als kwaliteiten niet bevredigend zijn of het kasjmier onzuiverheden vertoont, retourneren we de goederen zonder compromis naar de leveranciers.

Voor meer informatie
- Textieltoetsmethoden (vooral de brandtest) zijn beschikbaar in de literatuur, zoals: Alfons Hofer: Stoffen. Deel 1: Grondstoffen: vezels, garens en effecten, Frankfurt 2000
- De geschiedenis van kasjmier sjaals: Mercks goederenencyclopedie, trefwoord "Sjaal", Deel 21, 3e editie, Leipzig 1884